Właściwości blatów laboratoryjnych


Istotnym elementem mebli laboratoryjnych są blaty. Stanowią one podstawową i niezbędną część każdego laboratorium. Na blatach wykonywana jest większość czynności związanych z prowadzonymi pracami. Na nich ustawiana jest znaczna część aparatury oraz materiał niezbędny do wykonywania badań. W zależności od specyfiki prowadzonych w laboratorium prac oraz potencjalnego kontaktu powierzchni blatów ze związkami chemicznymi, blaty wykonuje się z różnych materiałów.


Blaty z ceramiki


Na rynku znajdziemy blaty laboratoryjne wykonane z ceramiki litej oraz monolitycznej. Ceramika lita gwarantuje najwyższą odporność na działanie zasad, kwasów oraz barwników i rozpuszczalników. Cechuje je również odporność na ścieranie i uszkodzenia mechaniczne. Sprawia to, że blaty z ceramiki litej są łatwe w utrzymaniu czystości. Powierzchnię roboczą stanowią wielkogabarytowe płyty ceramiczne łączone chemoodporną fugą epoksydową. Blaty z ceramiczne monolityczne wykazują podobne właściwości, jak ich wersja lita. Różnią się jednakże sposobem wykonania. Ceramika monolityczna jest jednolitym elementem, wypalanym na miarę. Stanowi integralną część wykonaną bez jakichkolwiek fug.

Inne rodzaje blatów

Na rynku znaleźć można również blaty wykonane z innych materiałów. Wśród nich znajdziemy m.in. blaty z polipropylenu, konglomeratu kwarcowego i kwacowo-granitowego i laminowane. Blaty z polipropylenu wykonane są z tworzyw sztucznych, w zależności od charakteru laboratorium oraz zastosowania. Właściwości polipropylenu sprawiają, że są one wyjątkowo odporne chemicznie. Jednakże nie zawsze dobrze znoszą uszkodzenia mechaniczne i termiczne. Inaczej jest w przypadku konglomeratu, który charakteryzuje się wysoką odpornością mechaniczną, ale ograniczoną odpornością na działanie substancji żrących. Dosyć często wykorzystywane są również blaty laminowane, wykonane na podłożu drewnopodobnym laminowane w technologii wysokociśnieniowej.