Specyfika blatów ceramicznych w laboratorium

Każde laboratorium do prawidłowego funkcjonowania potrzebuje odpowiedniego umeblowania. Jednym z najważniejszych elementów wyposażenia laboratoryjnego są blaty, które używane są jako przestrzeń robocza. Na nich właśnie najczęściej ustawiane są urządzenia i naczynia, z tego też powodu są najbardziej narażone na ewentualne zniszczenia i kontakt z różnorakimi substancjami. Z tego też powodu w laboratoriach najczęściej znajdują zastosowanie blaty ceramiczne. Wyjaśniamy, dlatego to właśnie ten materiał sprawdza się w takich pracowniach najlepiej.

Dlaczego blaty ceramiczne są używane w laboratoriach?

Za sprawą swoich właściwości blaty ceramiczne idealnie nadają się do zastosowania w laboratoriach. Przede wszystkim wykazują odporność na substancje niebezpieczne oraz wysokie temperatury. Są odporne na promieniowanie ultrafioletowe, substancje kwasowe i zasadowe, barwniki i inne, wysoko stężone substancje chemiczne. Co więcej, wyróżniają się praktycznie całkowitą niepalnością, niską nasiąkliwością i wysoką wytrzymałością wobec różnorodnych uszkodzeń mechanicznych, takich jak zarysowania, ścieranie czy kruszenie. Z uwagi na gładką powierzchnię można je z łatwością utrzymać w idealnej czystości.

Jakie są rodzaje blatów ceramicznych?

Wśród blatów ceramicznych możemy wyróżnić dwa rodzaje:

  • blaty z ceramiki litej - w skrócie określane jako LCT. Wytwarzane są z materiału uzyskiwanego w procesie spiekania proszków ceramicznych. Zapewniają najwyższą odporność na kwasy i zasady oraz działanie takich substancji jak m.in. rozpuszczalniki czy barwniki. Blaty z ceramiki litej tworzone są na podłożu drewnopodobnym, betonowym lub z tworzyw sztucznych. Powierzchnia blatu pokryta jest glazurą ułatwiającą czyszczenie.
  • blaty z ceramiki monolitycznej - wykazują podobne właściwości i produkowane są z tego samego materiału co ceramika lita. Różnicę stanowi proces tworzenia ceramiki monolitycznej. Blaty tego rodzaju są wypalane w jednym kawałku na miarę. Z tego też powodu nie znajdziemy w nich żadnych łączeń czy fug, które mogłyby wpływać na wytrzymałość blatów.